sobota, 8 września 2018

POCZĄTKI I HISTORIA SZAMANIZMU



Szamanizm prawdopodobmnie powstał na Syberii, gdzie członkowie plemion tubylczych gromadzili  trujący i wysoce psychoaktywny grzyb Amanita muscaria. Kiedy został uznany i sklasyfikowany , stało się jasne, że wiele kultur na całym świecie  zaczelo wprowadzać  podobne praktyki.
Słowo "szaman" pochodzi z języka wschodniosyberyjskich Ewenków, dawniej Tunguzów. U Mandżurów występuje jako sama, a u Goldów siaman. Czasownik sa, od którego pochodzi to słowo, odpowiada polskiemu terminowi "znachor" lub "wiedźma".
Funkcja szamańska cechuje się cechami konstytutywnymi:

  • Szaman działa poprzez ekstazę. Polega ona na wejściu w trans poprzez rytmikę tańca lub uderzania w bębenek, podczas którego szaman doznaje duchowego opuszczenia własnego ciała. Pozwala mu to na wejście w kontakt ze światem nadludzkim, podjęcie podróży do nieba, bądź zejście do świata podziemnego, napotkania duchów opiekunów, zaprzyjaźnionych bądź też wrogich, i wykonania swej misji.
  • Szaman posiada więzi na "tamtym świecie". Siła szamana polega na posiadaniu właściwych układów z potężnymi i wpływowymi w zaświatach duchami. Walcząc z niektórymi z nich, szaman wspiera się sojuszami z innymi. Dlatego też szamanem nie jest ten, kto chce, lecz ten, który został przez duchy wybrany i wprowadzony w "tamten świat".
  • Szaman jest trwałym elementem życia społecznego, jego instytucja jest nieodzowna dla jego wspólnoty. Dzięki inicjacji szaman posiada właściwą wiedzę, potrzebną w trudnych sytuacjach, gdy musi wyruszać w zaświaty, aby pomóc jednostkom bądź całej swej wspólnocie .

Szaman działa z pobudek altruistycznych. Na ogół jego dwie najważniejsze funkcje to:
  • odprowadzanie umarłych w zaświaty - umarli potrzebują opieki w swej ostatniej drodze, gdyż zanim dojdą do jej końca, czyhają na nich wielkie niebezpieczeństwa; szaman przeprowadza dusze zmarłych przez zaświaty, do bram ich miejsca odpoczynku ;
  • przywracanie zbiegłej duszy osobom chorym - choroba jest na ogół wywołana odejściem duszy, bądź wyniszczaniem duszy przez złego ducha; rola szamana polega na odnalezieniu duszy błąkającej się w zaświatach i sprowadzeniu jej do chorego, ewentualnie pokonaniu złych, nieprzychylnych i szkodzących jej duchów .
Szaman jest centralną postacią w każdej społeczności uznającej rytuały  szamańskie. Słowo to pochodzi od rdzenia „sza” oznaczającego w języku Ewenków wiedzę; szaman to więc ten, który wie. Osoba ta ma ambiwalentną pozycję w społeczności: darzona jest zwykle wielkim szacunkiem i bywa bardzo hojnie obdarowywana, jednak posiadane przez nią moce oraz jej bliskie stosunki z potężnymi siłami natury każą również zachowywać rezerwę i dystans. O ile w Ameryce Południowej szamani bywają pełnoprawnymi członkami grupy, to częste u mieszkańców Syberii jest izolowanie szamana, który nierzadko zamieszkuje w odosobnieniu, nie uczestniczy w polowaniach i pracach gospodarczych. Jego całkowite uzależnienie od społeczności można wiązać również ze szczególnymi cechami charakteru, które uniemożliwiają normalne funkcjonowanie


MISTYCZNY SZAMANIZM
Może to być najstarsza praktyka duchowa na świecie - taka, która niekoniecznie opiera się na wierze w konkretnego boga, ale opiera się na animizmie, przekonaniu, że wszystko żyje i ma ducha.
Szamanizm przetrwał na całym świecie od czasu jego powstania w starożytnych kulturach, w tym szamanach syberyjskich, indyjskich, indiańskich i południowoamerykańskich. Szamanizm musiał zwalczać opresję ze strony rządów i religii na całym świecie, które postrzegają ją jako maniakalną i prymitywną praktykę. Jednak jego mistycyzm i kontynuowana praktyka pozostawały silne dzięki swemu pochodzeniu w odmiennych kulturach plemiennych, z których wiele miało niewiele do zerwania od stuleci, przy zachowaniu bardzo podobnych tradycji, wierzeń i rytuałów.
Czym więc jest szamanizm ?
Szamanizm jest uważany za klucz do istnienia, tak długo jak praktykowane są rytuały szamańskie, będziemy nadal istnieć. Szamani są ogniwem łączącym nasz samolot z wyższymi poziomami egzystencji. Łączą się ze światem duchów, aby leczyć, kontaktować zmarłych przodków, wpływać na pogodę i podnosić świadomość.


OBOWIĄZKI SZAMANA
Szaman zajmuje się zdrowiem i dobrym samopoczuciem całej społeczności, a nie tylko jednej osoby.Dotyczy to wszystkich roślin, zwierząt i całego środowiska. Szamani przechodzą do światów duchowych, zwykle poprzez wywoływanie stanu ekstatycznego, który następnie prowadzi do stanów transu i duchowych, a czasem fizycznych przemian.
Ten stan osiąga się różnymi metodami, w zależności od tradycji danej kultury. Szamani z Ameryki Północnej, podobnie jak w indiańskich plemionach, są znani z wywoływania stanu ekstatycznego poprzez techniki deprawacji, takie jak poszczenie i izolacja. Szamani z Ameryki Południowej i Syberii znani są z używania halucynogenów i środków odurzających w celu wywołania stanu ekstatycznego, takich jak grzyby, pejotl, ayahuasca i alkohol.Szamańskie atrybuty i rytuały , z nim związane różnią się w zależności od epoki, regionu i kultury. Na ogół jednak jego stałymi atrybutami są symbole transu i tańca (bębenek), oś, po której symbolicznie wchodzi w różne światy, znajdujące się na "Drzewie Kosmicznym", oraz ubiór naznaczony zdolnościami lotów ekstatycznych (np. pióra).
PÓŁNOCNOAMERYKAŃSCY SZAMANI

Szamani w Ameryce Północnej zazwyczaj zdobywają swoją moc poprzez dziedziczenie, osobiste poszukiwanie, wybory lub duchową moc. Często specjalizują się w usuwaniu natrętnych przedmiotów - często odbywa się to poprzez odsysanie obiektu, dosłownie lub w przenośni, w celu usunięcia dolegliwości lub czegokolwiek, co jest fizycznie chore. Inne praktyki szamańskie mają na celu wpłynąć na pogodę, pomóc w polowaniu lub zapewnić przyszłą mądrość.
Jednak głównym celem północnoamerykańskiego szamanizmu jest leczenie . Większość indiańskich szamanów to mężczyźni, chociaż kobiety-szamani są wszechobecne w plemionach położonych w północnej Kalifornii. Szamanizm arktycznej Ameryki Północnej jest ściślej związany z syberyjskim szamanizmem niż z bardziej południową częścią kontynentu.







                        POŁUDNIOWOAMERYKAŃSCY SZAMAN                                                                                                                                                                                                                                                                                                   



Południowoamerykańscy szamani, zlokalizowani głównie w Amazonii, są głównymi postaciami w swoich plemionach . Południowoamerykański szaman jest blisko związany z jaguarami i często słowo użyte dla szamana jest podobne do słowa jaguara. Uważa się, że szamani potrafią dowolnie przekształcać się w jaguara, a jaguary są uważane za nie faktyczne zwierzęta, ale za przekształconego szamana lub duszę zmarłego szamana poruszającego się w sferze fizycznej.Rozproszone plemiona o małej lub zerowej interakcji prawie powszechnie kojarzą szamanów z jaguarami i wierzą w tę zdolność do transformacji.
Wielu południowoamerykańskich szamanów wykonuje ceremonie Ayahuasca, aby osiągnąć ekstatyczny stan, tworząc herbatę z rośliny Banapiopsis caapi , często określanej jako yagé. Ta roślina zawiera psychoaktywny związek DMT, który wytwarza jedno z najbardziej intensywnych doświadczeń psychedelicznych znanych człowiekowi. Spożywany samodzielnie, DMT wBanisteriopsis caapi jest zanegowany przez enzym w żołądku, znany jako oksydaza monoaminowa.Dlatego yagé miesza się z inną rośliną zawierającą inhibitor MAOI lub inhibitor oksydazy monoaminowej, tym samym związkiem zawartym w wielu antydepresantach. Jak szamani wiedzieli, aby wymieszać te dwie rośliny z nieskończonych możliwych kombinacji z 40 000 różnych wariantów roślin w lesie deszczowym, to trochę tajemnica. Ale jeśli ich zapytasz, powiedzą ci, że same rośliny powiedziały im.
Szamani administrują ten związek poszukiwaczami i często sami go łączą ze światem duchów. Inni szamani w Ameryce Południowej używają psychoaktywnego meskaliny z Peyote, San Pedro i innych kaktusów, aby wywołać stan szamański.
Jednym z kluczowych elementów wykorzystywanych przez szamanów są instrumenty wykorzystywane do aktywacji stanu ekstatycznego. Zazwyczaj używa się bębna, ale w Ameryce Południowej grzechotki często trzęsą się w miejscu lub oprócz bębna. Dla południowoamerykańskich szamanów, grzechotka jest bardzo symboliczna z przebudzonego stanu między naszym światem a światem duchowym, z którym się łączą. Gurda grzechotki oznacza wszechświat, podczas gdy nasiona lub kamienie wewnątrz reprezentują dusze przodków, które minęły. Związek między szamanem a naszymi przodkami jest widoczny przez uchwyt grzechotki, przedstawiający drzewo świata jako drogę do połączenia z kosmosem.

SYBERYJSKI SZAMANIZM


Szamanizm na Syberii jest uważany za początek praktyki. Kultura została znaleziona w populacjach pastewnych w północnej Azji, szczególnie w grupie posługującej się językiem zwanym Tungus . 
W całej Syberii i Mongolii szaman był jednym z najbardziej czczonych członków plemienia. Zostaliby inicjowani przez innych szamanów lub podjęli samotną, duchową podróż z plemienia, aby skontaktować się z duchami i poznać ich mistyczne sposoby. Szamani pasowaliby do różnych klas w oparciu o to, w czym się specjalizowali. Niektórzy chronili złe duchy, inni działali jak uzdrowiciele, a niektórzy czary lub czarną magię.
Dżemy, które są powszechne w koczowniczych obszarach Syberii i Mongolii, są bardzo symboliczne w szamanizmie. Jurta jest połączeniem świata podziemnego, fizycznego i nieba. Dym, który emanuje ze środka jurty, jest ścieżką, która ma za zadanie zabrać szamana do kosmicznego świata podczas ceremonii kontaktowania się ze zmarłymi.
Botanicznym halucynogenem dla szamanów na Syberii jest Amanita muscaria lub grzyb muchomor.Grzyb jest bardzo trujący i może być śmiertelny w dużych dawkach, dlatego szaman musi być w stanie prawidłowo zidentyfikować i przyjąć odpowiednią ilość. Syberyjscy szamani karmią grzybami renifery, a następnie piją jego mocz, aby dezaktywować truciznę i osiągnąć jej efekty psychedeliczne.
Podczas gdy szamanizm został wyjęty spod prawa w Związku Radzieckim, odrodził się od upadku ZSRR. Współcześni syberyjscy szamani wierzą, że jedna czwarta ludności praktykuje szamanizm .Ta sekta szamanizmu nazywa się tengeryzm i została uznana za religię narodową. Ta szamańska praktyka koncentruje się na ochronie środowiska i współistnieniu z innymi religiami. Podczas gdy niektórzy postrzegają to jako utrzymywanie się szamanizmu w epoce nowożytnej i współczesnej iteracji, inni uważają, że utraciło ono kluczowe elementy swojego pochodzenia i jest obecnie praktykowane, ponieważ jest modne.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Całkowite zaćmienie Słońca w nowym Księżycu Strzelca -energia

Całkowite zaćmienie Słońca w nowym Księżycu Strzelca   Wybierzmy się w podróż w głąb pamięci, aż do maja 2020 roku . Jaki wzrost osiągnąłeś ...